öncelikli olarak çok geçmiş olsun. Umarım bebeğinizin ciddi bir şeyi yoktur. Hele ki iyileşsin geri kalan her şey de geçer iyi olur elbet. Bunalmışsınız şu anda durumunuz gayet anlaşılır ancak bu arada kimse nedense üstünde durmamış ama 2 aylık bebeğinizin olması eşinizin lohusalık döneminde olduğu manasına geliyor bildiğiniz üzere.
Lohusalık son derece zor bir dönem ve üstüne bir de tetikleyici faktörler devreye girince, lohusa bir kadın tamamen dürtüsel, adeta bilinçsiz hareketler yapabilir. Kendi çocuklarını öldürüp hatırlayamayan anneler var. Post-partum psikoz deniyor hatta araştırmak isterseniz. Eşinizin durumu budur değildir bilemem. Belki hiç alakası yoktur. Belki gerçekten zoru görünce sorumluluk almak yerine kaçmayı tercih eden bir kadındır ama belki de değildir. Belki doğum sonrası depresyonu yaşıyordur hem de ağır bir şekilde. Depresyonu atlattıktan sonra da çocuğunun yanına başına geri döner. O yüzden işin iç yüzünü bilmeyen insanların da eşiniz hakkında ileri geri konuşmasına müsaade etmeyin diye nacizane fikrimi belirtmek isterim. Siz yarın bir gün barışırsınız, her şeyi yoluna koyarsınız, sonra burada yazılan çizilen baki kalır. Sonra daha çok üzülürsünüz. Nitekim umarım benim dediğim gibi olur. 2 aylık bir bebek annesiz kalsın kimse istemez.

Kısacası demek istediğim şu ki yeni ebeveyn olma durumu, baba için stresli olduğu kadar mutluluk verici, umut verici olsa da, anne için her zaman öyle olmayabiliyor. Aksilikler yaşamınızda üst üste gelmiş. Bazen böyle olur ama daha az dallandırıp budaklandırırsanız, toparlama şansınız daha yüksek olur. Tekrardan çok geçmiş olsun.