Allah eksikliğini göstermesin,gözümden sakındığım iki yaşında bir kızım var. Eşimin hamilelik dönemini, hastane koridorlarında doğumunu beklediğimi, ufacık bir ateşi çıksa canımdan can gittiği zamanları hatırladım. Geçen hafta gece yarısı kusarak uykusundan uyandı ve nasıl korktuğumuzu anlatamam.

Demem o ki az biraz ileriyi düşündüm ve bundan 20 yıl sonra herhangi bir sebeple Kızımın herhangi bir yerlere "babamdan nefret ediyorum" yazmasını ya da demesini gözümün önüne getirdim ve getiremedim.. Çok zor..

Sen de genç bir kardeşimizsin, Anne ve babanın hakkı ne yapılırsa yapılsın ödenmez, İleride evladınız olduğunda, evladınız belki de sırf kendi seçimlerine müdahale ettiğiniz ya da herhangi bir sebep için hakkınızda böyle düşünecek olsa, ne durumda olurdunuz ?

Nefret edebilirsin ama bunu kendi içinde yaşa asla sağa solda dile getirme... Ben de uzun senelerdir Babam ile görüşmüyorum ama sağ olduğunu bilmek, gölgesini hissetmek bile insana ayrı bir güç veriyor. Umarım tez zamanda aranızdaki sorunları çözersiniz. Sağlıcakla kal.