2009 yılı başlarında başlamış ve ciddi şekilde sürdürdüğüm bir ilişkim vardı (1.5 sene önce ayrıldık), anneler tanışıyordu. Benim babamla tanışmıştı hatta tatile onun evine bile gittik. Bir kere kavga ettik, onda da ayrıldık sonra tekrar barıştık. Barıştık ama araya samimiyetsizliğin girdiğine inanıyordum hep.. Sonra tartışmalar arttı her hafta kavga vs. Son tartışmamızda hakaret ana bacı sövmeler. Ne instagram ne whatsapp engellemesi kaldı, taşındım ben o derece. Dün her zaman gittiğimiz restorana gittim ona benzeyen birini gördüm acaba o mu dedim içimden (o değildi ama keşke olsaydı) özlediğimden değil de insan görmek istiyor. Ölümlü dünya herşey boş. Ama işte ne engelleri kaldırdık ne de isimlerimizi bir daha andık..

Ölmedik ama yaşayamadık da.. EDİT: Evlenmiş bu arada benden 8 ay sonra.

Demem o ki dönmezse üzülme unut gitsin hocam. Sana hakaret etmiş onurun önce gelsin. Gelen gidiyor o yüzden inan değmiyor.