Kübizm, 20.YY başında ortaya çıkan önce resim ve heykelde uygulanan ardından da edebiyat ve mimaride etkileri görülen bir sanat akımıdır. Pablo Picasso ve Georges Braque’in 1900’lü yılların başında geliştirdikleri bu yeni üslup kübizm olarak adlandırılmıştır.

Kübizm akımını uygulayan sanatçıların amacı iki boyutlu tuvalin üzerine doğada üç boyutlu olan nesneleri perspektif dışında bir yöntemle aktarabilmekti. O güne kadar yapılan çalışmalarda sanatçılar derinlik izlenimini ve üçüncü boyut etkisini perspektifin yardımıyla uygulamaya çalışmışlardı. Kübistlerin amacı ise dünyadaki nesneleri sadece görünen yanlarıyla değil görünmeyen yanlarıyla da çizmekti. Küçük küpler sözü kübizm kavramına esin kaynağı oldu. Georges Braque’nin yaptığı bir tabloya, Matisse’in küçük küpler tanımlamasını kullanmasıyla Kübizm kavramı oluştu.

Kübistler resim yaparken yabancı malzemeler de kullandılar. Tablolarına gazete parçası, kibrit çöpü gibi malzemeleri yapıştırdıkları oluyordu. Boyalarının içine karıştırdıkları kumlar yardımıyla resimde boyut elde etmeye çalışıyorlardı. Onların nazarında her tür malzeme resim yaparken kullanılabilirdi. Kübistler daha ziyade nesnelerin geometrik yapıları üzerine odaklanıyorlardı. Nesnelerin çeşitli cephelerden parçalanmış görünümlerini çizmeyi hedeflemişlerdir.

Kübizm akımının en önemli temsilcilerinden biri de Pablo Picasso’dur. 1881-1973 yılları arasında yaşamış olan Picasso İspanyol’dur. Sanatçı, ressam ve heykeltıraş olarak eserler vermiştir. Kübizm akımının oluşmasında çalışmalarının etkisi büyüktür. Ressamın “ Avignonlu Kadınlar “ isimli tablosu Kübizm akımının en önemli örneklerinden biri olarak değerlendirilmektedir.