nefes nefese kaldım okurken. Ilk başta bir hak verir gibi oldum, sonra neye hak verdiğimi anlamadım, sonra bir boşluğa düştüm, o ara cümleler akıp gitti. Birçok duyguyu tek cümlede yaşattın hocam teşekkür ediyorum ilginç bir tecrübe oldu.

Aklıma dany nounkeu'nun yıllardır aklımdan çıkaramadığım o tweeti geldi, paylaşayım: