Merhabalar, Öncelikle uzun bir yazı olacak ve bu yazının bir yerlerde not olarak bulunması lazımdı ki amacım bu dakikadan sonra yapacağım/yapmayı planladığım işlere hemen dalmamak ve öncelikle bu yazıya bakıp sonra karar vermekti. İnsanlar hep başarılarını anlatır, anlatmayı sever farklı olarak ben de başarısızlıklarımı anlatayım

Yaşım 34, Evliyim ve 25 aylık bir kız çocuğu babasıyım. Üniversite lisans maliye mezunuyum,Yaklaşık 6 aydır işsizim. En son işim İŞKUR kapsamında 6 aylık geçici bir işte çalışmaktı. Kirada oturduğum ve bakmakla yükümlü olduğum bir Ailem olduğu için sürekli olarak geleceği düşünmek zorundayım gerçi günü de kurtaramıyoruz ama yine de çok şükür diyelim.Sahip olamadıklarımı düşünüp mutsuz olmak yerine sahip olduklarımı düşünüp mutlu olmaya çalışıyorum.

Gelelim asıl hikayeme;

Herşey 2014'de başladı. Üniversiteden mezun olduktan sonra ilk hedefim memurluktu. 2014 KPSS'de 81 puan aldım ve neredeyse atamam yüzde 100 gibi birşeydi. Zira önceki sene taban puanlarına baktığımızda benim bölümüm 78 ile kapatmıştı ve atanmak hayal değildi. Fakat sürpriz oldu ve bizim bölüm 81.5 puanla kapattı yani yarım puanla atamayı kaçırdım. Yani 0.5 puanla yani 1 soruyla diyebiliriz. Kısmet değilmiş o zamanlar da bekarım her ne kadar büyük hayal kırıklığı da olsa nasip dedik geçtik. Çeşitli işlerde çalışarak 2016 KPSS'yi beklemeye başladık.

Sene 2016 girdim KPSS'ye ama maalesef 78 puanla safdışı kaldım. Neyse dedim taban puanı 70 ile zabıt katipliği gibi alımlara başvurayım dedim. Başvurdum da 3 dakika da 90 kelime yazılması gereken klavye sınavını başarıyla geçtik ama mülakat aşaması başarısız. Bu arada da 3 senelik bir ilişkim var ve kız evin büyük kızı olduğu için Ailesi baskı yapıyor artık evlen de sıra kardeşlerine gelsin misali. Maalesef bizim doğu da böyle birşey var. Büyük kardeş evlenmese küçük kardeşin önünü kapattığını düşünüyorlar. Yani bir nevi sen kardeşinin talibine engel oluyorsun gibi falan uzun hikaye.. Sonuç ; Hatalı karar. Sevdiğimin de o baskılardan kurtulması ve benim Ailemin de artık evlenmen lazım Nikahta keramet vardır gibi telkinleriyle 2017 yılında evlendim.

Burada bir dipnot açıp hemen belirteyim düzgün bir işiniz yoksa ve size destek olacak birilerinin varlığından emin değilseniz Evlenmemeniz daha iyi olur. Neyse bu arada güzel de sayılabilecek bir işim var Özel bir dershane de öğrenci kayıt işlerine bakıyorum ve arada da 2018 KPSS çalışmalarına devam ediyorum. 2018 KPSS 2 ay kala Dershane kapandı ve işsiz kaldım. Bunun verdiği hırsla KPSS'ye daha da yüklendim ama belli bir yaştan sonra kafa eskisi gibi basmıyor. Sonuç ; 80 küsürat puan. Merkezi atama da umut yok, bölümümün taban puanları uçmuş durumda 86 ile falan kapatmış önceki sene. Açıktan alımlarda şansımızı denedik yine. Zabıt katipliğine başvurdum. 35 kişilik alımda KPSS puanı sıralamasında ilk 10'dayım. Klavye de 3 dakikada 124 kelime yazarak ilk 30 dayım. Yani alınmam için herşey uygun ama yine olmadı. Mülakat sonuçları açıklandığında KPSS puanı 70 olan ve 3 dakika da zar zor 90-95 arası yazıp 75-100 sıralamasında olan kişiler alındı.

Pes etmek yok tabii devam, ama umutlar yavaş yavaş azalıyor. Çocukta var, herşeyden habersiz masum yavrucak. Mücadele etmek zorundayız. Sermaye de yok, Gittim bir hırdavatçı ile konuştum bazı hırdavat ürünlerini alıp seyyar olarak satmaya başladım. İyi kötü ekmeğimiz çıkıyor. Sonra bir arkadaş net üzerinden de satablirsin dedi foruma üye oldum. Bu arada daha önce dfalarca başvurduğum İŞKUR'dan haber geldi. 6 aylık mesleki eğitim kursu kapsamında asgari ücretle çalışabileceğim bir işte çalışıyorum. İdare ediyoruz ama geçici iş olması kötü gene işsiz kalmadan farklı birşeyler yapmanın gerektiğinin farkındayım ama net ile aram fazla yok. Buradan okuduğum, araştırdığım kadarıyla birşeyler yapmaya çalışıyorum. Ve asıl başarısızlıklar da bu noktadan sonra başladı. Öncelikle pandemi süreci denen süreç bizi bitirdi. İyi kötü bir ek gelir gelen hırdavat satışları tamamen durdu. Şubat ayında İŞKUR süresi bitti. Mart ayında virüs nedeniyle ek gelir gelen hırdavat bitti. İki darbe üst üste )

Korona sürecinde kolonya alıp satarak gene çarkı biraz da olsun döndürmeyi başardık. Ama o da geçici süreliydi. Bu arada burdan da girişimlerimin bazıları şunlar.

1) İnstagram hesabı aldım, alıp büyütür satarım dedim sonuç hüsran

2) Twitter hesabı aldım, büyünce en azından RT falan 10-20 lira ne gelirse gelirdir dedik, Sonuç hüsran 27 bin takipçi iken satmak zorunda kaldım.

3) Web site açtım, sonuç hüsran.

4) Bir arkadaş sağolsun Pinterest sistemine soktu beni. Aylık 100-200 gelir dedik. Sonuç Adsense ban

5) Telegram yeni gelişen birşey dedim. Geleceği olabilir diye düşündüm. Kanal açtım büyüttüm 5k iken gene satmak zorunda kaldım.

6) Makale yazayım 5-10 ne gelirse iyi dedim. Gene pek sipariş alamadım ki zaten makale konusunda da kendime pek güvendiğim söylenemez. Kendimi geliştirebilirim ve olmazsa ücret almam mantığıyla giriştim bu işe.

7) Farklı ilanlara baktım ne tür işler yapılabilir diye ama yine sonuç hüsran. Sonuçta 34 yaşında iken buraya üye olmuştum ve çoğu konuda yeteri bilgi birikimine sahip değildim.İş alıp insanları mağdur etmekten çekindim..

Tüm bunlar bu hikayenin ufak bir fragmanı gibi tüm hikaye bir kitaba bile sığmaz ama kısa özet bu şekilde

Şimdi ise tek umudum 2020 KPSS, zaten yaş itibariyle de son şansım diyebiliriz.Sınava 50 gün gibi bir süre kaldı ve gece-gündüz demeden çalışıyorum bakalım bu başarısızlık hikayesine nokta koyabilecekmiyiz yoksa kaldığımız yerden devam mı edecez iyi dileklerinizi ve dualarınızı eksik etmeyin lütfen..


Tabii bu süreçte de bakmakla yükümlü olduğum bir Ailem olduğu için hocam şu iş iyi ya da kendini şu konuda geliştir/geliştirebilirsin diyebileceğiniz tavsiyelerinize de açığım. En kötü ne olabilir ki başarısızlıklarımıza bir yenisini daha eklemiş oluruz

Vaktinizi aldığım için özürlerimi iletir, iyi forumlar dilerim...