Bana göre gerçek aşk beklentisiz olandır.

Aşk, Sevgi gibi kavramlara bakış açım şöyle..

"Hiçbir sevgi ilkelerimizden daha üstün/değerli değildir. Bizi biz yapan ilkelerimiz, duruşumuz ve karakterimizdir.

Eğer bunlardan birinde taviz verirsek, hiçbir sevgi bizi mutlu edemez."

Ek olarak; eğer bir insanı sevip karşılık beklersen bu durum menfaate yani beklentiye girer. Çünkü bu noktada kendin için bir şeyler bekliyorsun.

Sana karşı hisleri yok ise ve bunu kabullenip o insanın gerçekten mutlu olmasını istersen o zaman gerçekten seviyorsundur.

Karşılıksız beklentiye girmeden sevmek anne sevgisi gibidir.