Saygıdeğer Değerli Hocalarım,
Ne yazar, nede bir şairim. İçimden gelenleri kuralları bilmeden icra etmeye çalıştığım, bu gece yazdığım ufak bir şiirimi sizlerle paylaşmak istiyorum.


Kelime yeter mi yâre, sözler geçer mi kalbe.
Bir bakış ile yıkıldım, bir bakış ile.
Sevdim sadece seni bekledim,
Sevdim dedim, ekledim.

Bir günlük değildi ey yâr,
Bir ömürlüktü defterim.
Ben sana sadık, ben sana bağlıydım,
Ben senin kirpiklerinin arasında tutuşup kor olup eridim.

Şimdi el değdi sana,
El değdi ey yâr o dokunmaya kıyamadığım ellerine.
Sen gönlümde hala kapanmayan bir yarasın.
Bu gönül seni ne eylesin de kapasın?

Her yanlız kaldığımda ansızın gelirsin aklıma,
Kalmadı artık sinemde güç, evimde huzur.
Sensizlikle ne eylesin bu gönül sen söyle?
Sensiz ben, nasıl ben olayım, sensiz nasıl bir tam olayım?

Belki birgün gelir diye yine bekler bu gönül seni.
Ben hala o yağmurlarda ıslanarak gözlerim yolunu...
Mecnun etme beni, düşürme çöllere.
Sensiz ben, nasıl ben olayım, sensiz nasıl bir tam olayım?