Virüsün başlarında ilk zamanlar çoğu insanın haline üzülüyordum; Durumu yok çalışması gerekiyor sokağa çıkmış ceza yemiş, devletin yardımından da faydalanamamış zorunlu olduğu halde dışarı çıkanlardan bahsediyorum, maskesizlik zamanları da vardı ilk başta sadece PTT 'den alınıyordu sonra Eczane 'ye taşındı oda telefonuna kod gelmesi 3 4 haftayı buluyordu. Zor durumda kalan insanlara çok üzülüyordum eve bir ekmek parası için dışarı çıkıyor bir de devlet yüklü miktar ceza yazınca psikolojik etkiler doğabilirdi intihar edebilirlerdi çünkü "parasızlıktan intihar" eden bir çok vatandaşımız var. Farklı yöntemler olabilir her şey para olmamalı diye düşünüyordum.

Yalnız artık üzülmüyorum demeyeceğim üzülüyorum ama sinirlerim, benim, çevremin göstermiş olduğu özen bir kenara bazı insanların bu kadar rahat olması, sorumsuz olması benim sinirimi çok bozuyor. Vurdum duymaz insanlar olabilir kendisini düşünmüyor olabilir ama dışarıdaki insanları da düşünmeleri gerekiyor aileme zarar gelmesin, çocuğuma zarar gelmesin diye o kadar çok özen gösteren insanlar var ki, bende dahil.

Maske takmak beni de bunaltıyor ama ailem, çevrem için mecburum özen gösteren herkes bu düşüncelere sahiptir. Kimse kusura bakmasın ama şuan maske istesen bulabiliyorsun, dezenfektan istesen bulabiliyorsun bir zahmet insanlarda sorumluluklarını yerine getirsin, getirmiyorsa ve bu kadar milletin hakkına giriyorsa gerekli cezai işlemler yapılsın.