1 lira dahi aldatılmak asla kabul edilemez. Bunun psikolojik sorunla veya takıntı ile alakası olduğunu asla kabul etmem. Tamamen hak hukukla alakalı hocam. Ben sizi 400 lira dolandırsam demek siz uğraşmayacaksınız kişisel bir husimetimiz yok diye
Neyse konu farklı yere dağılıyor, bu konu alakalı değil ama bence herkes 10 lirasının bile peşine düşmeli.
Farklı bakış açısı ve görüşlere sahibiz. Hak arama çabanızı takdirle karşılasam da hakkınızı arama şeklinizdeki kriterlerin hukuk sistemimize yük olduğunu ve yaptığınız hareketin takıntılı ve yanlış olduğunu düşünüyorum.
Türkiye adalet üzerindeki yükün zaten fazla olduğu bir ülke. Eğer bir kasıt ya da net bir kötü niyet yoksa 1-3-5-10-50-100 lira için yargı sisteminde dosya açılmasına neden olmak, hakimlerin, memurların takviminde, mesailerinde vakit işgal etmek bence sağduyulu bir hareket değildir.
Bu şekilde hak aramak hukukun yavaş işlemesine ve daha ciddi konularda adaletin geç tecelli etmesine neden olur.
Benim psikolojik olarak takıntı olarak gördüğüm nokta da başka davalar ya da hukukun yavaşlığı beni ilgilendirmez ben 1 liramı kimsede bırakmam diyen kişinin tutumudur.
Ancak karşı tarafın net bir kötü niyeti ya da dol@ndırıclık kastı varsa ve sizin gibi bir çok insanı küçük meblağlar zarara uğratma ihtimali varsa dava meşru olabilir. Yoksa ben 500 lira alacak verecek için mahkemeyi uğraştırmak istemem.
Türk hukuk sisteminin üzerindeki yük o kadar ağır ki, böyle davaları önlemek için tüketici hakem heyetleri, ara bulucular ve ombudsmanlar gibi sistemler türetilmek zorunda kalındı.
Saygılar