Her insanın ölümü, kendi kıyametidir. Yaşanan olumsuzluklara bakınca insan gerçekten düşünüyor, "bu kadar da olur mu?" dedirten birçok olay ile karşılaşabiliyoruz. Ancak bizler bunlara ibret gözüyle bakmalıyız. Kötülükler, insanların iyi olanın kıymetini daha iyi anlaması ve ibret alınması için vardır. Misal olarak, virüsten dolayı insanlara normal zamanda çok sıradan gelen kırlara, çay bahçelerine gitmek bile bir nimet gibi geldi. Aslında evet nimetti fakat farkında değildik, yaşanan olumsuzluk bize bunun ne kadar güzel olduğunu göstermiş oldu. Sözün özü, ister bilim ister din açısından bakılsın, insan sonu olan bir varlık ancak sonsuzluğu isteyen bir varlık. Bundan dolayı ölümün her insanın kendisinin kıyameti olduğunu düşünerek eğer inançlı ise ölümden sonraki hayatı için de çalışmalıdır. Dünyada yaşanan her kötülüğe bir ibret gözüyle bakmak, inançlı bir kişinin hayata bakış açısını olumlu yönde değiştirecektir. Yani sonuç olarak, büyük kıyametin kopmasından ziyade insan kendi ölümünü kıyameti bilmeli ve buna göre düşüncelerini görüşlerini oluşturmalı. Diğer türlü büyük kıyametin kopma veya kopmama ihtimalini düşünmek sadece konuşmakla sınırlı kalacak ve herhangi bir sorunun çözülmesine ya da bir insan hayatına fayda katmayacaktır. Saygılarımla. Hayırlı geceler dilerim.