Terhis olduğum gün eve giderken asker arkadaşlarım aradı. O zaman ulan be dedim. İlk günlerden özlemeye başladım. Yine gitsem yine yaparım. Ama aynı ortamım olmalı. Hergün play station, langırt oynamayı özledim. Ev derdi yok, iş derdi yok, fatura derdi yok hepsini o günlerde unutmuş oluyorsunuz. Bana hep derlerdi askere gitde biraz kafa dinle hiç inanmazdım ama gerçekten öyleymiş.

Hey gidi günler heey.