ben özlüyorum
90-1 hakkari -şemdinli.
üs bölgesindeydik ve herşeyden uzak, hiçbirşeye ulaşamayan yerde yaptık. evet, sıradan bir bisküviti bile bulamayacak durumdaydık, çünkü üs bölgesindeydik.
yokluğun dibini gördüm...
ve şu an birçok devremle görüşürüm.