bizim trabzondaki araziye bir kaç ayyaş dadanmıştı. neyse içiyorlar felan ama tertemiz bırakıp gidiyorlardı. babam bişi demiyordu. aradan zaman geçti. adamlar bütün şişeleri etrafta kırmaya leş gibi bırakmaya başladılar. çöp idrar vs kırık şişeler. babam çok sinirlenmiş bi gün tepelerindeki ağaca iki el ateş etmişti. adamlar bir daha uğramadılar oralara.