Yalan yok 25 senemi verdim o alemlere.. Kimyasala hiç bulaşmadım (Hap ve kimyasal olaylarına karşı kişisel bir karşıtlığım vardı şükürler olsun) (Ve nerede ise bütün arkadaşlarım kimyasala geçiş yaptılar ergeç çoğu da mezarda şimdi..) Ama ne torbalar ne çuvallar bitirdim.. Akşam çok gramlar aldım, sabah 8:30'da işe gitmeden tekrar, akşam tekrar sabah tekrar tobacıya yollandığım yıllar oldu.. Esrar bağıomlılık yapmaz diyen halt etmiş.. Krizi yoktur ama ciddi bir şekilde alışkanlık yapar kişi kendini kontrol etmez ise.. En son baktım olacak gibi değil o yolun sonu yok İstanbul'u terkettim... 5 senedir tertemizim şükürler olsun.. Kurtulmanın tek yolu çevre değişimi, arkadaş ortamı değişimi..

Bu arada tek böbreğimi bu yolda salakça çürütmem nedeni ile aldırmak zorunda kalıp, diğer böbreği kurtarabilmeleri içinde olduğum peşpeşe ameliyatlar sonucu duyma yetisini ileri derecede kaybetmiş biri olarak yazıyorum. Genç arkadaşlara tavsiyem kesinlikle uzak dursunlar yazık edersiniz kendinize..