Neredeyse 20 yıllık bir dostum vardı. İlkokul birinci sınıftan bu yana yedeğimiz içtiğimiz ayrı gitmeyen... Esnaflık yaptı iş güç kurdu. Çokta sağlam paralar kazanmaya başladı. Derken bir ortak edindi. Gel zaman git zaman battılar ve benim dost(!) bildiğim kaçtı. Eşini burada bırakmak zorunda kaldı. Çünkü kaçtığı yeri düzenlemesi ve zemin hazırlaması gerekiyordu eşini yanına alabilmek için. Gittiği yeri bilmiyorum ama zaman zaman özelden arıyordu. Eşime anneler günü diye çiçek gönderebilir misin, şu ihtiyacı varmış karşılayabilir misin vs vs gibi. Bende kendisini kardeşim eşini kız kardeşim gördüğüm için sürekli koşuşturdum. Tabi borçluları beni aramaya başladı. Onlarca insanla muhattap olmak zorunda kaldım. Kimi ne akla hizmetse parayı benden almaya çalıştı vs vs. Bir gün oldu eşinden de haber alamamaya başladım. Anladım ki yanına aldırmış. Tam 10 ay oldu ne arayan var ne soran var. 20 yıllık dostluk, kardeşlik bir gün geldi bitti... Yani demem o ki insan oğlu çiğ süt emmiş. Kimseye güvenmemek gerekiyor ne yazık ki...