Günaydın,
Biraz içimi dökmek ve sizinle biraz sohbet edebilmek için bu konuyu açıyorum. Uzun olacağı için bir kısmınız okumayacak ama bir kısmınız da ilginç bulup okuyacaktır.
Aranızda Anksiyete/Panik Atak/Kaygı Bozukluğu olan arkadaşlar veya bu konuda bilgisi olan arkadaşlar muhakkak vardır. En büyük düşmanlarımızdan biri " Nefes açlığı " ile sizleri tanıştırmak isterim.
Şuan bu yazıyı okurken aldığınız nefesin size yetmediğini ve bir şekilde nefes alamadığınızı düşünün. Yada tam uykuya dalacakken birden nefes alamadığınızı... nasıl hissettiriyor? Bir ayın neredeyse 15-20 gününü bu şekilde geçiriyorum.

Gece yatağıma yatıyorum... tam misler gibi uykuya dalacakken birden elektrik gider gibi nefesim kesiliyor. Hop! yataktan fırladım ve evin içerisinde volta atmaya başlıyorum. Aslında aldığım nefes bana yetiyor, nefes ile bir problemim yok lakin bu ayarlarımın bozulması sebebiyle bir türlü aldığım nefesin bana yeterliliğine vücudum/ruhum inanmıyor.

Hayat maalesef zehir oldu bana. Hayatımın son 1 yılı bu hastalık yüzünden berbat durumda.
İyi para kazanıyorum, çok iyi yerlerde yemek yiyip çok iyi yerlerde gezebiliyorum. Çok iyi bir arabam oldu, güzel bir BMW... kullanamadım (anksiyete sebebiyle) sattım.
Arkadaşlarım hafta sonu arabalara atlayıp Tekirdağ, şile vb. yerlere ortam kurmaya giderken ben evde oturuyorum. Çünkü o arabada sorunlarım artıyor... evet böyle söyleyince garip geliyor.
Yada güzel bir yerde kız arkadaşınızda, dostlarınızla yemek yiyor veya çay/kahve içiyor olabilirsiniz... sürpriz! Panik atak geldi ve o mekanı artık terk etmeniz gerekiyor. Yemek, sohbet her şey bir anda yarım kalıyor.

Her panik atak/anksiyete krizinde en az bir kez ölüyorsunuz. (Ağır krizlerde genelde en yakın özel hastaneye gider ücreti mukabilinde sakinleştirici serumumu olurum. Çünkü bu ağır krizde ellerim, ayaklarım, kafam hatta tüm vücudum uyuşuyor.)
Hayatın hiçbir tadı, tuzu kalmadı. Resmen son 1 yıldır çöküşe geçtim. Eğer sağlığınız yerinde ve benim gibi ruhsal problemleriniz yerinde ise şükredin.

* İçimi yazıya dökmek beni biraz rahatlatıyor. Az önce uyandım ve panik atak kriziyle güne merhaba dedim. Buna biraz ihtiyacım vardı. Okuduysanız teşekkür ederim.
Sağlıklı günler,

Sorun olduğunu nasıl anladım?
- Gerilim, korku, insanların öldüğü veya katledildiği dizi ve filmleri izleyememeye başladım.
- Hastlıklardan konuşmayı sevmez ve konuşulduğunda duymak istememeye başlaıdm.
- Haberleri izlemeyi seven ben bir anda haberlerden uzaklaştım
- Nefes açlığı problemi başladı.
* İlk teşhiste acile ölüyorum diye gittiğimde konuldu.

Ben neden bu durumdayım?
Aslında bunun olabileceği birçok neden var ve bende bu nedenlerin bir çoğu olduğu için tam olarak şundan diyemiyorum.
Lakin doktorumun teşhisi;

- Çocukluğumda yaşadığım travma. (Ailem ben 6 yaşındayken ayrıldı ve normal bir süreç olmadı. Annemle birlikte çok zor şartlar altında bir hayat geçirdik. Lakin bu zorluklar beni çok daha güçlü bir adam haline getirdi. Bu güzel hediyenin birde kötü hediyesi Anksiyetem oldu
- Panik atak başlamadan 2-3 ay öncesinde beyin kanseri sebebiyle 15 gün hastanede yattım. Allah'a şükürler olsun ki yanlış teşhisti lakin o süreçte sürekli acaba öyle miyim? diye diye sonuç; Anksiyete
- Ailemin çoğunluğu kanser sebebiyle vefat etti. Kanser damarlarımda, genlerimde... Bunu sürekli düşünmek; Anksiyete
- 14 yaşında çalışma hayatına atıldım. Artık koca bir evin yükü omuzlarımda. Fatura, kira, o, şu bu; Anksiyete