Ben bunu anlatmaktan hem gurur duyuyorum hemde sonu kötü diye üzülüyorum, anlatayım bakın. Babamla birlikte bulunduğumuz şehirde baba mesleği olan Reklamcılık işine girdik, o sene durumumuz pek iyi değildi diye 3000 TL gibi bir sermaye ile reklamcılık (Led-tabela) işine başladık. O parayla 600 Lira kira 2 aylık verdik 1200 TL, 2-3 adet kasa vitrin için, birde 20-30 adet panel aldık. Bismillah dedik işe başladık, babam demişti ki bana oğlum 3 ay hiçbir iş bekleme, dükkan kendini çevirirse şükür et ama o 3 ay sonunda bu günlere dönüp birlikte kahkaha atarız demişti rahmetli babam. İşe başladık bende bu süreçte teknolojiyi kullanarak belirli başlı satış programlarından reklam yapıyordum işyerini 1. hafta ufak bir iş aldık 3 panellik 200 Liralık bir iş, siftahımızdı ve hala o 200 Lira duruyor sonra 3-4 gün sonra 12 panelli bir iş hepsini teknoloji aracılığıyla satıyorum ayakta gelen müşteri yok bu arada, derken derken ilk ay 3-4 bin ciro %40'ı kar bir şekilde kapattk bunada şükür dedik çünkü beklediğimizden fazlaydı. Sonra bi kaç stratejik yöntemle eşzamanlı reklamlar girdik gene ve 2. ayı 10.000 Ciro ile kapattık, ama bizdeki sevinci aklı hayal edemezsiniz çünkü 3.000 TL'lik bir sermaye ile başladığımız iş bize daha 2. ayında meyveleri kasa kasa vermeye başladı. 3-4-5 ay derken 11. ay'da doların bir anda fırlamasıyla iflas bayraklarını çektik... Sebebi ise 1 konteynır mal getirttik ve ödeme dolar bazında olacağı için üstüne üstlük o konteynırı aldığımızda örnek sayıyla 30.000 TL'lik mal bize 50-60 bine dönünce eldeki işleri zararına yapıp kapatmak zorunda kaldık. Ama güzeldi en azından babamla bol bol vakit geçirmiştim Şuan farklı işle meşgulum aynı zamanda öğrenciyim kazancımda iyi ama bu anımı anlatmak istedim.