Neden takmayalım ki? Ufak şeyler, daha büyük şeylerin habercisidir genelde. Tabi bununda bir sınırı var. Dediğiniz gibi karamsarlık dipsiz bir kuyu. Başımıza ne gelirse gelsin önce mantık ve çözüm yollarını düşünmeliyiz. Bazı durumlarda duygular ikinci planda olması gerekir fakat bu duygusuz olmamız anlamına da gelmez bence.
İşte özellikle çözüm yolunda sorun yaşadığım şeyleri çok kafama takarım. Çünkü ortada bir belirsizlik vardır.
Evet hocam benimde öyle maalesef. Özellikle değer verdiğim insanlar hayal kırıklığına uğrattığında filan çok kötü oluyor. Psikolok yerine psikiyatri düşündüm anti depresan vs. Birazda sağlıgin içinde olunca ilaçla azaltirim diye ama kullanan arkadaşlarım ısrarla vazgeçirmeye çalışıyor. Duygu filan kalmıyor her şeye gulen bir varlık oluyorsun ruh gibi diyor. Şimdide her şeye ağlıyoruz ne olacak sonumuz bilmiyorum...
Maalesef öyle hocam. Keşke değer verdiğimiz insanlar ömrümüzün sonuna kadar bizi asla hayal kırıklığına uğrstmasa.