Kemal adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Ya şöyle ben işin açıkçası kedi hiç sevmem hatta ofisimin önüne gelenleri de kovalardim. Kuzenim soktu kafama öyle bir anda Tokyo ile göz göze geldim. Birden hemen elime sirnasti ve kucağıma atladı ne ara para verdik dışarı çıktık eve geldik bilmiyorum. Şu an üzerimde uyuyor zilli...evin havası değişti. Yaklaşık yarım saat önce mama kabına pati attı maması bitti diye ben mama doldururken kayboldu bir baktım oğlanın yanına yatmış odasında uyuyor...
Kediler çok asil hayvanlardır hocam Karnımı doyuracaksan doyur, doyurmayacaksan ben bir şekilde başımın çaresine bakarım modundalar Annem de pek sevmezdi, söyleyerek aşılamaya çalışırdım ama istemezdi bir türlü. Daha sonra torunu getirdi, ne olur bakar mısın anneanne dedi ve şimdi beraber uyuyorlar (annem astım hastası bir de). Yanından ayırmıyor