Birşeyler karalayim. 45 günlük acemilikten sonra (ki acemilik boyunca dört kitap okudum bunu belirtmem lazım ), 4 günlük izin kullandım. Uçak kendi şehrimden kalkıyordu şansıma. Izin sonrası havalimanına gittim. Birde ne olsun, doğuya uçuşlar iptal oldu. Bundan dolayı havalimanindan yine kendi şehrimin ktmsine gitmek durumunda kaldım. (Ktm'ye gitmeyince askerlik uzuyormuş mecbur kaldık.)

Burda 1 hafta kaldıktan sonra (Rahattık falan ama zaman geçmek bilmedi, içim dışım kemal sunal filmi oldu, yavaş okumama rağmen orta kalınlıkta bir kitap bitti) tekrar havalimanına gittik. Bizim gideceğimiz şehir yine iptal oldu.

L@n ne yapacaz derken oraya yakın diğer şehre bilet ayarlandı. Sarsintili bir uçak yolcugundan sonra (giderken üç buçuk attım) vardık. Jandarma bizi karşıladı ve kışlaya goturulduk.

Akşam geç saate kadar bekledikten sonra kirpilere bindik. Yine ben üç buçuk atıyorum. Ya roket yersek ya eyp'ye basarsak vs. diye. Geçmişte tonla bu tarz videolar izleyince ve panik atak olunca boyle düşünmek normal oluyor. Aslında anadolujet denen firma yüzünden bu riske girildi. Başımıza birşey gelseydi sorumlusu onlardı.

Her neyse 2 saate yakın yolculuk sürdü, ama yolculuğun ortasında bi 20 dk. durduk. Sebebini bilmiyordum ama inince öğrendim. Meğer bir kirpinin tekeri patlamis, komutanda *** tam yerinde durduk roket yemesek iyi demiş.

Küçük attraksiyonlu bu yolculuktan sonra bizi merkeze getirdiklerini zannederken öğrenci yurduna gelmişiz. O zaman bu zamandır burda karantinadayiz. 3 öğün yemek hazır geliyor, internet var, mıntıka yok, kalk saati yok ama odadan dışarı çıkmakta yok. Daha ne olsun.
Biz gidene kadar üst devre kalmayacak sanırım