Ben algılayamıyorum.

Kaç gündür yazıp yazıp siliyorum kelimeleri, cümleleri acaba yanlış mı düşünüyorum diye.

6 yıl hastanede çalışmış, hala hastane ile bağı kopmamış. Şuan hastanelerdeki durumu da az çok bilen birisiyim. (En azından kendi şehrimdeki)

Tamam okula giden öğrenciyi evde tuttuk.
Mağazaları kapattık ,lokantaları kapattık. Kafeleri kapattık. Sinemaları , kısmen avmleri kapattık.
Marketlere çocukları değil, büyükleri gönderdik. Şehirlerarası seyahati engelledik.
Ama o çocuklar , bu çalışan kesim haftasonu ya babasını yada dedesini ziyaret ediyor. Eksiklerini gidermek için.

Ben ilk günden beri işe geliyorum, gelmekte zorundayım. Kredi ödemelerim var , ev geçindirmeye çalışıyorum.
Devletimiz diyorum bu açıklamada tamam dükkanları kapattık. Evde durun biz gıda yardımı yapacağız.
Açıklama yapılıyor 6 ay ödemesiz kredi vereceğiz.

Ertesi gün bir olağanüstü toplantı daha. 3 saat sürüyor toplantı.
Diyorum ki bu kez önlemler alınacak. Açıklama geliyor, yeni hastaneler açıyoruz.

Mutlaka alınacak önlemlerin bir maddi problemi olacak ama yine de algılayamıyorum olanları.
Ben akıl tutulması yaşıyorum sanırım.