Özlüyorum,Çünkü tertemiz bir 90'lı yıllarım vardı.Belki paramız yoktu,ayağımıza giyecek ayakkabı alamazdık.lastik giyerek okula giderdim.Ama hayat o lastiklere rağmen çok güzeldi.
Köydeydim o yıllar.Mahallede istop oynardık, yakar top oynardık benim diyen konsol oyunlarından milyonlarca kat daha zevkliydi.
Akşam abilerle köy meydanında yakalama oynar sonrasında sokak lambası altında maç yapardık.Yaz kış bize engel değildi.
Hiç unutmuyorum bele kadar gelen karda top oynadığımızı sanırım hayatımda gördüğüm en çok yağan kar oydu.

Paramız yoktu ama huzurluyduk, futbolcu kartları,tasolar, sonu gelmeyen saatlerce oynan futbol maçları.peş peşe oynadığım 2 maç biliyorum şimdi ise dün 10 dakika yürüyünce kesildim.
Para olunca istediğimizi alırız herşeyi yaparız hayat daha güzel olur diyorduk ama şöyle bir arkaya bakınca asıl hayat çocukluğummuş şimdi ise sadece ölümü bekliyoruz.

Hep bir para kazanma hırsı arabam olsun evim olsun çocuklarım ailem rahat etsin telaşesinde ömür gidiyor.Fakat bunlar olmadan da yapamıyoruz.
Benim için hayat ya köyde kalıp köy işleri ile uğraşıp fabrikada çalışmaktı yada kendi işlerimi yapabileceğim bir şehirde var olmaktı.

Peki iyimi yaptın köyü bırakarak derseniz onun cevabını ben bile veremiyorum.Şehirde arkadaş eş dost akrabanın olmadığı bir hayat fakat araba,ev,eş ve 2 çocuğumun olduğu bir hayat.
Ama Halen köye dönmek istiyorum.
Herşeyin hayırlısı.
hakkmızda hayırlısı olsun.