Öncelikle eğitim, eğitim oldumu gerisi kendiliğinden gelecektir. Eğitim dediysem şuanki gibi herkesin ünv. mezunu olduğu ama işsiz olduğu bir eğitim değil tabi.

ör: Ardahan'a ünv. açmışar. Ardahan'ın geçim kaynağı ney? hayvancılık ve tarım. Burada yaşayan gençler liseden sonra buradaki bu bölümlere destekli yerleştirilebilmeli ve zaten hali hazırda yaptıkları işleri artık daha prof. olarak yapabilmelidirler. Yoksa ardahan'daki adam muhasebe okusa ne olacak, bilgisayar okusa ne olacak, abuk subuk bölümler okusa ne olacak? (Yarı memleketim olduğu için örnek veriyorum)

Ne olacak dediğim kişisel anlamda değil oradaki okulda 200 kişi bu bölümleri okuduğunda 150 işsiz ve en az 100 kişilik yeni göç demek. Ardahan'da ne kadar muhasebeci lazım? veya diğer bölümler lazım? İnsanlar daha seracılık nedir bilmiyor, damla sulama sistemini duymamış yüzlerce binlerce insan var.

Gençler bir şekilde batıya kaçmanın planları içerisindeler çünkü orada geleceklerini görmüyorlar, zaten bitmek üzere olan tarım ve hayvancılığı 2. hatta 3. sınıf meslek olarak görüyorlar. bu bütün bölgelere göre değişiklik gösterebilir. Bu nasıl yapılır? Bknz. Köy Enstitüleri. zamanında yapılmış zaten zor bir işlem değil.

Bunlara ek olarak siyaseti bir futbol takımı tutmaktan ayırmak, bizim onlara zorunlu olduğu değil onların bize mecbur olduğunu göstermek gerek. Sorgusuz sualsiz itaat etmemek lazım. Üretenin kim olduğundan çok ne ürettiğine bakmak lazım. Mesela İHA ve SİHA deyince akla ilk gelen Selçuk Bayraktar'dır ki kendisi bu konuda dünyanın önde gelen kişilerindendir ama onu anarkan ASELSAN tarafından üretilenleri ki dünyanın en iyi sistemleridir görmezlikten gelmemek lazım.

Yerli olanı desteklemek gerek. Yazılım artık dünyanın geleceği,1 mobil uygulama bizim en değerli 100 şirketimizden daha değerli olabiliyor, bu nedenle gençleri bu konuya devletin direk yönlendirmesi lazım. Elektriği icat etmek veya motoru yeniden icat etmekle uğraşmak yerine icat edilenden nasıl fayda sağlarıza bakmalıyız.

Daha çok yazarım ama bu saatten sonra pek faydası olacağını sanmıyorum.