Bir yakınınızı kaybettiniz mi bilmiyorum ama kaybettiğiniz kişiyi hatırlatan anılar acı verir. Mezarlığa gidince insanın zaten yüreği burkuluyor, tatlı anılar bile canını yakıyor. Kim bunu bu kadar soğukkanlı karşılar bilemiyorum.

Bu proje şöyle olsa sevebilirdim: sevdiğiniz biriyle geçtiğiniz sokağın kafenin gizgi bir yerine qr kodu yapıştırıyorsunuz uzun yıllar geçtikten sonra bile o kodu bulup okuttuğunuz da oradaki anınızla ilgili fotoğrafa ulaşıyorsunuz. Çocukken gömüp sakladığın bir şeyi büyüyünce aramak gibi ve sadece o kişiyle aranızda sır gibi olur.