İnsan kendi yaşamından ziyade, topluluğun yaşamından beslenir. Örnek vermem gerekirse;
İş yerinize gittiğiniz zaman, yeni bir projeye başlayacağınızı öğrendiğinizi düşünelim. Bu proje yeni bir proje, kimsenin en ufak bir fikri bile yok ama herkes istekli. Gözleri anlamsız gülüyor.

Burada İş verenin ve ekip arkadaşlarınızın önemi çok büyüktür. Siz sevmeseniz bile enerjileri size bir şekilde yansır.
Yaşam sorgulanmaz diye bir şey yok, yaşamı sorgulamadan kendinize gelemiyor da olabilirsiniz.
Kendinizi belli kalıplara sokmayın lütfen, mesela "Yaşamı sorgulamadan önce kahvaltı yapmak önemlidir"
Yahu ne alakası var!!!

Siz kendinize depresyondayım teşhisini yanlış bir şekilde koyup kafanızda gününüzü verimsiz geçirecek şekilde yoruyorsunuz. Yapmayın

Hayat da sorgulanır, eğer sorgulamak istemiyorsanız, biraz hayatınızı gözden geçirin, sabaha kahvaltı yaparken gülümsemeyi deneyin?
Her gün aynı aktiviteleri yapıyorsanız da boşluğa düşmüş olabilirsiniz, hayatınızda bir heyecan olmayabilir, doğrudur.

Aşık olmayı deneyin, acılar insana güç verir. Eğer ki daha fazla üzülmek istemiyorsanız daha çok üzülün.

Bilmiyorum, kendinizi kötü hissetmeden önce, etrafınızdaki insanların pislik olmadığını anlamalısınız. Eğer pislik etrafınız da ise, üzülmeyin