Merhaba arkadaşlar, öncelikle hep ticaret yapacak değilim ya da değiliz. Bi derdim var anlatmak istedim.
Yaşım 24 acemilikte iken kız arkadaşımla ayrılmıştık ilk başlarda çok takıyordum buranın psikolojisini askere gidenler iyi bilir, usta birliğine gelince yavaş yavaş azaldı fakat onda kalan bi eşyam vardı çocukluktan kaldığı için taa 2 ay önce istemiştim bugün kargo ile geldi. Onu görünce iyice darlandım, ona dokununca dahada kötü oldum ve şuan sanki hiç eskisi gibi olamayacağım gibi geliyor. Bu arada tam 2 yılımızın dolmasına 5 gün kala ayrıldı. Bende biraz düzeltiriz, hallederiz diye konuştum kabul etmedi, ben kal dedim bir kere fakat o gitti. Buraya gelmeden önce ona maddi ve manevi o kadar çok iyiliğim dokundu ki anlatamam. O da bana yardımcı olmuştu çok sağolsun ama burda neler yaptığımı anlatmak istemedim. Velhasıl arkadaşlar Allah nasip ederse burada Astsubaylık sınavına gireceğim ve olursa kalacağım. Bu arada askerliğe gelme sebebim evlilik düşüncesi idi
Ne kadar ironi bir durum değil mi yoksa 2022'ye kadar tecilli idi. Siz siz olun arkadaşlar kimseyi hayatınızın ortasına koymayın ben şuan kendimi çıplak hissediyorum.
Hayatını kişilere bağladığın sürece mutsuz olmaya mahkumsun kardeşim. Anan baban çocuğun bile geçici. O yüzden hayatını kişilerin üzerine kurma. Hayatını olgular üzerine kur, kişiler gelir gider. Söylemesi kolay yapması zordur. İnsanları bir birlerine bağlayan hormonlar var. Ama duyguların ne olursa olsun, kontrolünü elden bırakma. Askere gideceksen, şu kızla evlenirim diye gitmemeliydin. Askere artık yaşım geliyor şu askerliği aradan çıkaralım da hayırlı bir kısmet çıkarsa evlenirim diye gitmeli insan. Yoksa Ayşe giderse askerlik de boşa gidiyor gibi geliyor. Oysa şu anda doğrusunu yapıyorsun. Askerliğini aradan çıkar, sana kısmet yine çıkar.