Ailevi sorunları vardı, İstanbul'da olduğumuz zamanlarda gidip her gece yanında kalıyordum. Artık işi gücü bırakıp onunla devam edeceğim derken çok sağlıksal sorunlar yaşadım. Allah var kötülüğünü görmedim ama bunu yapmasını da ne bileyim. Arkadaşlarım o kadar bağlanma zarar verme dedi dinlemedim. İşte liseden kalma aşk oldu arkadaşlar. Ben üniversiteye geçtim sonra yapamadım bıraktım okulu. İşe güce atıldım (8 yaşımdan beri elektronik piyasasında çalıştım.) hep yanımda oldu. Cidden yüzü gülsün ben başka bir şey istemem. Allah'a havale ederim sadece. Ders çıkardım ama. Bu durumum da kendimi dağıtacağım anlamına gelmez ki çooook şey atlattım hayatta. Sadece gülüp geçerim ben. Mevlam kazadan beladan uzak tutsun, bir de alçak gönüllü insanlardan muhafaza etsin. Ne kötü davrandım ne de çok rahatsız ettim. Ben sadece sevmiştim. Diğer halsiyetsizler gibi de aklım fikrim saçma sapan şeylerde olmadı. Neyse, yine bir hikaye sonuna da geldik.