“Gidecek yerim yok, yaşanmaya değer bir hayatım da.” dedi ve sessizce aramızdan ayrıldı Sibel Ünli. Halbuki hayat yaşamaya değerdi ancak ülkede "herkese"
yardım edilirken ona sıra bir türlü gelmiyordu. Gelmeyecekti de zaten...

1 lirası olmadığı için karnını doyuramayan ve intihareden bir gencimiz varken midem de vicdanım da almıyor bu yemekleri....

Bu gençler ucuz yemek hakkı için dilekçe haklarını kullanmak istiyor. Kiminin yemek kartında 1 TL kalmış, kimi canına kıymış. Sınav döneminde çocukların derdi AÇLIK olmamalı!

Yazık oluyor anadolunun güzel insanlarına, yazık oluyor şu gülüşlere, yazık oluyor hepimizin umutlarına..

Sakarya'da SAÜ'de okuyan öğrenci kardeşlerimiz, öğrencilik halidir, paranız kalmaz, aç kalırsanız ve utanırsanız birisine söylemeye, çaresiz hissederseniz kendinizi PM atın lütfen. Evimizde misafir eder yemeğimizi paylaşırız sizinle.Çekinmeyin lütfen olur mu diyeceklerim bu kadar herkese iyi forumlar.