İnsanların kendi harcadıkları zamana ve emeğe değer biçmesi en özgür oldukları konu. Bizim en sevdiğimiz şey ise onların özgür oldukları bu alanda yorumlamak.

Bir işin kaç lira hakettiğine dair nesnel bir değerlendirme ölçütü yok.
Sadece işin başarılı mı başarısız mı olduğuna karar verebilirsiniz.

Bir işin ederini belirleyen nedir? Siz o sitenin 4 bin etmeyeceğine nasıl karar verdiniz?
Malum firmaya yaptırmış demişsiniz.
Malum firmayı devletin nasıl haraca kestiğinin farkındasınızdır inşallah?
Burada baba parası ile yaşayıp yan gelir olarak 300-500 e site yapan ergenler ile vergi mükellefi bir firmanın aynı fiyata iş yapmaması normaldir.
O ergene her ay 800 lira bağkur yatırmasını söyleyin bakalım 200 liraya site yapabilecek mi?

Bir işin fiyatını belirleyen işin kendisi değil, o işi yapan adamın kendi maliyetleri ve müşteri protföyünün alım gücüdür.
Bağcılarda bir psikoloğa giderseniz saatine 200 lira verirsiniz, Etilerde bir psikoloğa giderseniz saatine 1000 lira ödersiniz.
Benim müşteri portföyim geniştir saat ücretim fazladır, başkasının 500 liraya yapacağı işe 5 bin fiyat çekerim.
İster bana yaptır ister yaptırma, ben sana çalışacağım vakti başkasına harcadığımda 5 bini kazanıyorsam, sana niye 500 liraya iş yapayım?

Ticarette karşındaki adamın ailesini, hayatını ve hayallerini düşünmem.
Çünkü müşterilerin hiç biri benim ailemi, hayatımı ve hayallerimi düşünüp fazladan para vermiyor.
Paramı alır karşılığında vaadettiğim hizmeti veririm, hizmetim başarısız ile zamanla müşteri kaybederek batarım.

Ticarette vicdan, duygu, vefa gibi kavramlara yer yoktur.
Eğer müşteri kazıklıyorsanız zamanla pazar payınızı kaybeder ve işleriniz bozulur ucu size dokunur.
Yok sizin fiyatınız bu ise, ve bu fiyattan iş yapabiliyorsanız, 4 bine iş yaptığınız müşteri yanlış tercih yapmış yanlış adama iş yaptırmıştır.