Dostum batıklık ayrı bir şey, alım gücü farklı bir şey..

Şöyle düşün..
Senin köyde dededen kalma çok değerli arazilerin var..
Hepsi sana ait.
Çok da para ediyor..
Ama sen asgari ücretle çalışıyorsun ve zor geçiniyorsun.
Dedin ki ya, şu arazilerden bir tanesini satayım..
Sattın ve eline para geçti.
Eşine, çocuklarına dedin ki, "Süper oldu ya, cebimiz para gördü, ekonomimiz gelişti, alım gücümüz arttı..
Eskiden batık bir adamdım. Artık değilim. Boşuna yatıyormuş orada araziler, hay benim aklıma ya" dedin..
Elindeki parayı harcadın durdun. İşten de çıktın.
Para yine bitti.. Yine asgari ücretle işe başladın.
Ama dayanamadın, gittin yine bir kısmını sattın..
Böyle böyle elinde ne kadar para edecek şey varsa sattın durdun..
Yetmedi, annenden kalan 2-3 bilezik, ki bunları en zor zamanların için saklıyordun.. Bunları da sattın..
Ama kafa dank etti..
Son satıştan kalan parayı biraz dikkatli harcamaya karar verdin..
Kendine her ay asgari ücretin azıcık üstünde bir para ayırdın harcamak için..
Sonra da dönüp dedin ki: "Yahu ben eskiden asgari ücret alıyordum,
Şimdi ise asgari ücretten 3 kuruş daha fazla kazanıyorum.. Ekonomim çok gelişti yav" dedin.

Evet, teknik olarak senin ekonomin gelişti, çünkü asgari ücretten biraz daha fazla para geçiyor eline aylık..
Neticede dönüp dolaşıp eski maaşının çok çok az fazlasına razı oldun..
Ama dededen kalan o değerli araziler artık yok..
Anneden kalan o bilezikler artık yok..
Bir düşün bakalım, karda mısın, zararda mısın?