Şu da var maalesef. Dünya malına kendini kaptırmış insanlar çoluğuna çocuğuna vakit ayırmayıp onlarla zaman geçirmiyorlar. Yada sadece çocukları için çabalayan uğraşan kişiler yine çocuklarına vakit ayıramıyorlar.
Şunu bilir şunu söylerim olacakla ölecek değişmiyor. Ben ev bırakmasam bu demek değildir ki çocuğum zorluk çekecek yada çekmeyecek. Belki oğlum kendi ayakları üzerinde durmasını bilecek. Yada tam tersi.
Kesinlikle yazdıklarına katılıyorum ama felsefi düşüncem bu şekilde. Hayata gelmişim ve Allahım bana iki evlat vermiş. Gözüm kapanana kadar sevdiklerimle eşimle ve evlatlarımla gezmek , eğlenmek ve mutlu olmak istiyorum. Tabiki bunları yaparken maddi durum önemli. Keşke hem gezip hem ev alacak durumumuz olsa. O zaman ev almayı düşünürüm belki. Ama ev alamıyorsam neden kredi çekip hayatımın 15-20 senesini bağlayıp hem eşime , hem kendime hemde çocuklarıma maddi sıkıntı yaşatayım. Ev alacağız diye soframıza 1 kilo et giriyorsa neden 250 gram girsin. Ev alacağız diye oğlum birşey istediğinde yok olum alamam deyim.
Bilmiyorum benmi cinsim yada farklıyım. Çoğu insan ev almayı düşünüyor.Kendim gibi düşünen çok az insan tanıdım. Birisi eşim. Zaten o yüzden onunla evlendim. Bu zamana kadar ev alabilirmiydim kazandıklarımızdan tabiki alırdık.Belki 2 belkide 3 ev alırdım. Almadık işte gezdik eğlendik. Haftada bir oturuyoruz fotoğraflara videolara bakıyoruz. Kiramı sorunsuz ödüyorum yetiyor bana.
Kusura bakma farklı düşündüğüm için eleştiriyor gibi gözüküyor mesajını.
estf, keşke bunu bu konu altından konuşmasaydık iyiydi ama
Siz bir baba olarak düşüncelerinizi yazmışsınız, bende babası sizin gibi düşünen, bu yollardan geçmiş bir evlat olarak düşüncelerimi yazayım.
Şu an evlenme aşamasında olan birisi olarak şunu söyleyeyim, dediğim gibi benim babamda sizin gibi düşündü hep.
Ben borcun altına giremem dedi, para geldi yedik. Lüks tatillerde yedik, ne istediysek aldık, hiç bir zaman yok nedir bilmedik. Dediğiniz gibi güzel anılar oldu hakikaten unutamayacağım zamanlar yaşadım.
Ama biraz büyüyünce farkına varıyorsun ki, her şey geride kaldı ve elinde hiç bir şey yok.
O zamanlarda babam 1 yıllık maaşıyla ev alabilirdi ama bu hayattan vazgeçmek istemedi ve şu an o evi peşinat + 10 yıllık ödemeyle zor alıyorsun.
Evleneceksin düğün yapacaksın, evin içini dolduracaksın, ev alacaksın vs vs çok zor şeyler. Çocuğum çalışsın başarsın tarzında bırakılacak şeyler değil. Ayda 10 bin lira kazanıp hepsini kenara atsan bile 3 yıl çalıştıktan sonra bodrum kat ev alabiliyorsun istanbulda. Zor yani hayat şartları gerçekten zor ve her günde daha kötüye gidiyor.
Sizin verdiğiniz karar kolay bir karar, çocuğum tatile mi gitmek istedi, gidelim. Cep telefonu mu istedi, alalım. Bunlar kolay kararlar. Zor kararsa çocuğa hayır deyip, geleceğine atmak o parayı.
Yani kısacası, ben, babam keşke o zamanlar zor kararlar alsaydı, her yıl tatile gitmeseydik, deli gibi harcamalar yapmasaydık diyorum. Sizin dediğinizin aksine, her gün et yiyeceğimize arada bir makarna yeseydik, dişimizi sıksaydıkta şimdi yükümüz biraz hafif olsaydı diyorum. Bilmiyorum bir yaşıtım var mıdır, oh iyi ki yedik paraları çatır çatır sefam olsun diyen ama pek sanmıyorum.
Hani diyebilirsiniz, banane kardeşim, çocuk yaptık diye evini de mi ben alacağım, düğününü de mi ben yapacağım diye. Yapmak zorunda değilsiniz tabi ama bana babam sorsa böyle yemeseydik de kenara bir ev atsaydık daha mı iyi olurdu diye, cevabım belli. Zaten kendisi de şimdi dövünüyor sürekli, arkadaşları oğullarına ev almış, evlendirmiş ben hiç bir şey yapamıyorum diye söyleniyor.
Hani kendisi yapsın, daha kıymetli olur diyorsunuz ama çok zor o iş. Okuyacaksın, işe gireceksin, evleneceksin, evi düzeceksin, sonra peşinatı biriktireceksin, sen bunları yapana kadar kesiştiğin evlerin fiyatı 2 katına çıkacak sonra daha çok biriktireceksin, 10 yıllık kredi çekeceksin vs vs. Çok über paralar kazanmadıkça çok zor ev almak, dediğim gibi 10 bin lira kazanıp hepsini kenara atsan 3 yılda bodruma giriyorsun. Ki 10 bin nereye kazanıyorsun, nereye kenara atıyorsun