Ben anlatayım
Milli takımdaydım , Çok ünlü bir otele işe girmek zorunda kaldım.. sporu bıraktım sayılır.. yaş 21 ozaman 2009 yılı,,
sporla beraber yürütürken işimi( fitness- life style) , tabi otele gelen herkes ünlü isimler herkesin bildiği simalar..
kadro acıldı beni belgem yok diye kadroya almadılar taşeronda kaldım , halbuki nice simalara egzersizleri ben yaptırdım hep

) Ozaman ALan Markanyanda gelirdi fitnesa.
Bu YüZden ünv okumam gerekirdi.
Ailem izin vermedi okumama, haklılardı para lazımdı, evden kaçtım kimsenin haberi yok , Üniversiteyi yeteneğimle 100 üzerinden 100 alarak kazandım.. kazandığım zaman 3000 tlyi git gel sınav parası vs diye harcamıştım, cebimde 5 kuruş kalmamıştı,
velhasıl 4 yıl cabuk geçti, dedim kendimi odüllendirim , yurt dışı yapim ,
bir projeye başvurdum , 20.000 kişi içinden ilk 10 na girdim.
ama neler cektim , ankara istanbul , mekik dokudum , toplantılar davetiyeler, hiç vazgeçmedim ...
ve sonra üniversite sonunda 17 ülke 30 avrupa şehrini dolaştım bedava , 2013 ...
o bedavaydı emek paha biçilemezdi....
şimdi yaş 32,
3 adet iş yeri güzel bir gelir var , Herşey sabah kalkıp şükredip emeğini ortaya dökmekte gizlidir...
ve kibirlenmek insanı yer bitirir. 1 yıl once hastalandım ameliyat olup 4 ay yattım ,
ve sonra yine şükür ettim anlatmak gerekirse en iyi başarı mal mülkte değilmiş ; ŞÜKR EDEBİL MEKMİŞ....