Ben anlatayım

Milli takımdaydım , Çok ünlü bir otele işe girmek zorunda kaldım.. sporu bıraktım sayılır.. yaş 21 ozaman 2009 yılı,,

sporla beraber yürütürken işimi( fitness- life style) , tabi otele gelen herkes ünlü isimler herkesin bildiği simalar..

kadro acıldı beni belgem yok diye kadroya almadılar taşeronda kaldım , halbuki nice simalara egzersizleri ben yaptırdım hep ) Ozaman ALan Markanyanda gelirdi fitnesa.

Bu YüZden ünv okumam gerekirdi.

Ailem izin vermedi okumama, haklılardı para lazımdı, evden kaçtım kimsenin haberi yok , Üniversiteyi yeteneğimle 100 üzerinden 100 alarak kazandım.. kazandığım zaman 3000 tlyi git gel sınav parası vs diye harcamıştım, cebimde 5 kuruş kalmamıştı,

velhasıl 4 yıl cabuk geçti, dedim kendimi odüllendirim , yurt dışı yapim ,

bir projeye başvurdum , 20.000 kişi içinden ilk 10 na girdim.

ama neler cektim , ankara istanbul , mekik dokudum , toplantılar davetiyeler, hiç vazgeçmedim ...

ve sonra üniversite sonunda 17 ülke 30 avrupa şehrini dolaştım bedava , 2013 ...

o bedavaydı emek paha biçilemezdi....

şimdi yaş 32,

3 adet iş yeri güzel bir gelir var , Herşey sabah kalkıp şükredip emeğini ortaya dökmekte gizlidir...

ve kibirlenmek insanı yer bitirir. 1 yıl once hastalandım ameliyat olup 4 ay yattım ,

ve sonra yine şükür ettim anlatmak gerekirse en iyi başarı mal mülkte değilmiş ; ŞÜKR EDEBİL MEKMİŞ....