Bende tam tersi oluyor. Gece işimle alakalı fırtınalar kopartıyorum. Şunu yapıcam bunu yapıcam. Sabah Bi uyanıyorum hiç birini yapasım gelmiyor
zopa yemiş gibi kalkıyorum ....
ama gece kafa zehir gibi.
Belki benden başkalarında da bu sorun vardır. Bir işe başladığım zaman her sabah yeni umutlarla, fikirlerle uyanıyorum ama günün gidişatı yüzünden akşam olduğunda bütün umutlarım tükenmiş hevesim kaçmış oluyor. Siz böyle durumlarda neler yaparsınız?
umutlarım nezaman tükense ölü gibi uyurum.. açlıktan kalkar bişeyler yer yine uyurum.
yaşamıyormuş gibi.
bende öyle oluyo