Ben bu tür videoları izlemiyorum, çünkü izleyip öfkelendikten, kızdıktan sonra dünyadaki konumuma bakıp elimden bir şey gelmeyeceğini hissetmek daha çok kızıp üzülmeme, sinirlerimin alt üst olmasına sebep oluyor.
Dünya öyle bir konumda ki, herkes herşeyi ancak izlemekle kalıyor. Ne yapacağız sokağa çıkıp ilk bulduğumuz çekiği dövecek miyiz. İmkanlarımız yok.
En son kudüs israil başkenti olaylarını takip ettim, insanlar kırmızı çizgimiz, yakacaz yıkacaz vermeyiz vs. diyorlardı, ankara'da olduğum için o dönem hacı bayramda toplanacaklarına dair bir duyum aldım, cuma günüydü.
Gittim cumayı kıldık baya da kalabalıktı... Neyse, bir tane orta yaşlı memur gibi bir adam çıktı cumadan sonra, Sa, as, işte önündeki kağıttan bişeyler okudu, ha,hu derken, kendimi 5 yaşında çocuğun mevlüdüne gelmiş gibi hissettim. Sonra hadi dağılın der gibi bi sinyal verdi. Herkes evine gitti, ertesi hafta da israil kudüsü başkent yaptı, şuanda zaten kimsenin umrunda değil herkes unuttu.
Veya adamın teki gitti camide 50 küsür müslümanı öldürdü, yine herkes unuttu. O videoyu da izlememiştim çünkü biliyorum elinden bir şey gelmeyince insan daha kötü oluyor.