Yaşım 36, 2 aya 37..
Evlenmek istiyorum ama tanıdığım hemen tüm kadınların pohpohlanmak istemelerinden bıktım!
Arkadaş, biri vardı durma ağlıyordu, diğeri var oda ağlıyor, geçen biriyle tanıştım oda ağlıyor engelledim gitti!
Diceyeceksiniz duygusallar sonuçta ağlarlar, e mübarek hepmi ağlarlar ya valla bıktım! realist bir insana denk gelemedim henüz.
evlenmek istiyorum, sanırım benim yaşımdakilerin ortak isteği çocuk sahibi olmak, güvendiğim biriyle yaşlanmak. >> en önemlisi GÜVEN!

istemiyorum;

yeni tanışmalarda istiyorlarki hep erkek onları güldürsün maymunluk etsin. ( arkadaş lunaparkmı işletiyorum hayırdır?)
evli arkadaşlarımın çoğu bin pişman! birkaçı 2 çocuk vs boşanma aşamasında..
abim, eğer uçkuruma sahip çıkıcağımı düşünseydim asla evlenmezdim diyor ( sofy kendisi, zinadan korkuyor)
herşeyin başı para olmuş, bitmiyor dertleri, kredi kartı borcu vs bıktımm. afedersiniz ama yan yana gelmek için bile ohooo hep para başı çekiyor! yoksam yok.

bir arkadaş doğru demiş, yabancı bir kadın ile denemek isterdim ( rus, ukrayna, avusturalyalı )

ne yapmak isterdim?
1-2 senelik sigortam ya var ya yok.
emekliliğe hiç inanmıyorum, o yaşı görüceğimi hiç sanmıyorum fakat gün gelipte hala bekarsam ve emekli değilsem işte buna yanardım!
emekli kartımı huzur evine verip sonu beklemek!
bence mesele elden ayaktan düştükten sonra ne yapabilceğin..