Eskiden türk filmlerinde klişe bir sahnede hep kabadayı tiplemesi vardı. İştahla tavuk yiyen bir adam. O zamanlara tavuk lükstü. Şimdi sıradan.
Ama farkında olmadığımız bir şey var. O zamanlar ülkede 40 günde kesime giden civciv yoktu. Peki onca yıl keyifle tavuk yerken kaçımız sorguladı?...

En prestijli holdingler en zengin adamlar bile hep en ucuza alma peşinde koştu. Sonuç elektrik kontağından yanan evler, kargoda kaybolan paketler vs vs.

Konu aslında çok geniş ama ucu hepimize dayanıyor. Menfaat için yaptığımız her hata bize kelebek etkisi gibi dev bir çığ gibi geri dönüyor. Devleti eleştirmek zenginleri yermek kolaydır. Ama hemen hepimiz birbirimizi ezerek bir yerlere gelmeye çalışıyoruz.

Sosyal medyada herkes filozof herkes uzman siyasteçi devlet adamı herkes şair herkes süpermen.
Yakından tanıdığım birçok insan gerçekte üç kuruş için her türlü çakallığı yapan adamlar. Bakıyorsun her gün facede ülkeyi kurtarıyor. Prens gibi adam hem kibar hem dindar hem vatansever hem demokrat hem beyefendi, aslında pez***k.