Bu aralar hayatta yaşamanın bir anlam ifade etmediğini düşünüyorum.

Kendi özelliklerimden biraz bahsedeyim

- 25 yaşındayım.
- Üniversite mezunuyum. Şuanda herhangi bir işte çalışmıyorum fakat bir alanda ofisim yakında açılacak tadilatları sürüyor.
- 2-3 gün önce kız arkadaşımdan ayrıldım ve gerçekten bunalıma girdim.
- Bulunduğum ilde hiç beraber dertlesebilecegim bir arkadaşım yok. Ofisim de henüz açılmadığı için şuanda evde boş boş oturuyorum. Çok sevdiğim ve onun da beni sevdiğini sandığım kız arkadaşımdan da yeni çalıştığı yerde araya yabancıları soktuğu için ve onları benden daha çok önemsediği için yani ihanet etmeye başladığı için ayrıldım ve tüm bu sıkıntılar üst üste geldiği için kendimi yaşamaktan zevk alamayan birisi olarak hissediyorum. Hiçbir şey mutlu etmiyor. Sanki o kız dünyamdan bir parçaymış ve ben o parçayı kaybetmiş gibi hissediyorum fakat doğru yaptığımdan dolayı da eminim iyi ki ayrıldım diyorum bana ihanet etmeye başladığını hatırladıkça..
.
Neredeyse tüm gün evdeyim. Arasıra çarşıya gidiyor 1-2 saat yürüyüş yapıyor geri eve geliyorum ve iç huzursuzluğum tekrar başlıyor.

- Sizce psikiyatra gidip ilaç yardımıyla mı düzelteyim kendimi yoksa ne yapayım? Sanki yaşamanın bir amacı yok gibi geliyor. Hayatta merkeze koyduğun bir insan gidince...

Özellikle psikolog arkadaşlarımızdan kıymetli yorumlarını bekliyorum.