Bu olayda ilk aklıma gelen ayetler ;

- Fakirlik korkusuyla çocuklarınızı öldürmeyin (onları çeşitli usullerle yok etmeyin). Onlara da, size de biz rızık veriyoruz. Doğrusu onları öldürmek büyük bir günahtır. (İsra 31)
- kendinizi (yahut birbirinizi) de (telef edip) öldürmeyin. (Nisa 29)
- Allah hiç kimseye gücünün yeteceğinden başka yük yüklemez. (Bakara 286)
- Onlara öyle yoksulluk ve sıkıntı dokunmuş ve öyle sarsılmışlardı ki hatta Peygamber ve onunla birlikte olan o mü’minler: “Allah’ın (vaadettiği) yardımı ne zaman?” diyecek (duruma gelmiş)lerdi. İyi bilin ki Allah’ın yardımı çok yakındır. (Bakara 214.)
- Zor bi sınavdan geçirileceksiniz. (?)
-Allah’ın lütfundan ümidinizi kesmeyin. Çünkü kâfirler toplumundan başkası Allah’ın rahmetinden ümit kesmez. (Yusuf 87)
-Yoksa (her) umduğu şey insanın (kendisinin) mi (olacak)tır? (Necm 24)

Kısacası zor bir sınavdayız.. Sabredip sadece Allah'tan yardımı ümit edip son ana kadar beklemeliyiz.. Allah'ın yardımı yakındır.. Ümitsiz olmayın..