İnsan hayatına son verilmesini meşru hale getirmeyin. Bugün hele hiç getirmeyin. Geçim sıkıntısı çeken herkes ailesini katletsin, borcu olan herkes çoluğunu çocuğunu zehirlesin. Biz niye yaşıyoruz? İlla siyasete bulaştıracaksınız illa bu ehim olayı fırsat görüp bir yerlere saldıracaksınız belli ediyorsunuz. Bir adam, eşi ve 2 çocuğunu zehirleyerek öldürdü. Sebebi ise “geçim sıkıntısı” oldu. Bizde geçim sıkıntısı ile büyüdük. Çocukken; ben hiç meyve yiyemedim, hiç oyuncağım olmadı, hiç ayakkabım olmadı. Yaşım 27, çocukluktan kalma pedallı araba travmam var. Paramız yoktu, o arabaların satıldığı marketlerin sokağına dahi giremezdik. Ama babam ne beni, ne kardeşlerimi öldürmeyi düşünmedi. Gündelik işler yaptı yine de karnımızı doyurdu, kendinden yaşça küçük insanların egolarını tatmin etti yine başımızı sokacak bir evimiz olmasını sağladı. Ölmedik, öldürülmedim. Aç kaldık, otogarda yattık, susuz ve elektriksiz kaldık ama ölmedik. Bahanesini birilerine kesmedi babam. İnat etti o çalıştı, inat ettim ben çalıştım. Şimdi o pedallı arabalardan yüzlerce alabilirim, onlarca evim oldu, yediğimin yemediğimin hesabı bile yok. Babam bizi zehirleseydi bu günleri göremeyecektim. Meşrulaştırmayın, siyasi emellerinize alet etmeyin fırsata çevirmeyin.