Açlıktan karnına taş bağlayan, hurmayla iftar ve sahur yapan, odasında bir avuç arpa, bir yatak bulunan, ashabı aç kalmasın diye hicrette verilen bir tas çorbayı dahi ashabıma verin diyen, 'dünya onların ahiret bizim olsun istemez misin ey ömer' diyen, geceleri birkaç saat uyuyup alnı nasır olana kadar gece namazına devam eden, gözü yaşlı, dili zikirli daha nice acıya, akrabaları ve tanıdıkları tarafından taşlanmaya katlanmış ve bunları Allah için gözardı etmiş bir insanın, zevk ve keyif için içeceğini düşünmüyorum.
Şayet en ufak acıda kafam rahatlasın, keyfim yerine gelsin diyen bir insan değildi o, bizler aciziz, hepimiz öyleyiz, en ufak acıdan üzüntüden kaçmak kurtulmak isteriz. Rahatlamak isteriz. Ama peygamberimizin de dediği gibi, dünya geçicidir, ahiret ise kalıcı. Bu dünyadaki zevk veren hiçbir şey, ahirete değişilemez.
Bildiğim kadarıyla sigara zevk versin, keyif versin, kafasını biraz da olsa rahatlatsın diye içiliyor.
Dediğim gibi, ben hayal dahi edemiyorum. Bu benim kişisel düşüncem.
Bence içmezdi.