“biliyorsunuz iyi şiir matematiksel bir keşif gibidir, önce hayatta bir yeri, bir anlamı yokmuş gibi görünür. o şiir oracıkta öylece durur.

ama sonra zaman değişir, yaşayış değişir ve şiire, o şiire ihtiyaç doğar. hayat şiire yer açmış olur.”

“hayattaki ilk hatamı doğduğum gün yaptım, ondan beridir de bilgeliği bu yolla arıyorum”

çünkü eğer bu dünyada bir yerlerde, insanlar çocukları bombalıyorsa, bunu bilmeye gerek yoktu. o dünya zaten yanmış çocuk eti kokardı. eğer bir yerlerde, başka çocuklar açlıktan geberip gidiyorsa, bunu da bilmeye gerek yoktu. o dünyanın zaten açlıktan nefesi kokardı. ve çocukların burunları bu kokuları alır, ergen öfkesi olarak da geri verirdi. ta ki burunları yetişkin uysallığıyla tıkanana kadar.