Ne ilginçtir ki 200yıl önce adı bile anılmayan bir ülke her tür ırkçılık ve ayrımcılıktan kurtulup vatanseverlik (patriotism) bilinci oluşturabilmiş.

Tarihi binlerce yıla dayanan medeniyetlere (Türkler, İranlılar vs.) mensup halklar parçalanıp bölünmek için sebep arıyor.

“Ne mutlu Türküm diyene” sözü neden “Ne mutlu Türk olana” değil de “diyene” şeklinde bitiyor diye biraz düşünen herkes “bu topraklar üzerinde yaşayan herkesin” kastetildiğini anlar.

Bölünün şimdi sen Arap ben Kürt o Türk diye...
Dünyanın herhangi bir yerinde saçı siyah/kahverengi veya teni koyu olan herkese ayırtetmeden Türk derler ister Arap olsun ister Türk isterse de Bulgar.