Mahien adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
27.09.2013 tarihinde ellerimi bıraktı babam, sen burada dur ben tütünleri toplayıp geleceğim dedi..
Bir kaç saat sonra, çığlıklar, ağıtlar, ben sırtımda bir çuval ne olanı anlıyorum ne biteni..
Baban dediler, baban Tarla'da kalp krizi geçirdi, traktör de hasat teslimine gitti götüremedik, anlayamadık, bilemedik............
Ağlayacağım, olmuyor.. Ölüyorum, gözlerim yanıyor, çenemde tarifsiz bir acı, içim yanıyor. İnanmıyorum koşuyorum tarlaya, sırtımda eve kadar taşıyorum babamı...
O gün omuzlarımdan indirdiğim babamın yerini, yetimliğim, babasızlığım, ulan babasızlığım, koca bir evin yükü, saçlarımın bir daha okşanmayacak oluşu, bir daha asla gelmeyecek olan en iyi arkadaşım, canım ciğerim alamadığım nefessizliğim dolduruyor... Ağlamak istiyorum olmuyor, kaburgalarımın arasında bir sızı var, bunu 6 sene önce de babamı indirirken, omuzlarıma binen bu koca yük arasındaki kısa zaman diliminden biliyorum. O zaman da oldu.

Babalarınızın kıymetini bilin sarılın, Bir babanın yokluğunu size hiç bir yetim anlatamaz... Sebepsiz sarılın, öpün, elini ayağına kapanın, sırtınızda taşıyın...

Daha fazla yazamayacağım, Lütfen benim için bir dua edin, Benim cennette olan babama.. dostuma... en iyi arkadaşıma...

Seni çok seviyorum baba...
Allah rahmet eylesin bu hissi biliyorum çok kötü evin tüm yükü beline yüklenmiş gibi hissediyorsun anında. Ağlıyorsun olmuyor için sızlıyor ancak bir yandan da o kadar sorun, zorluklar üstüme kaldı diye düşünüyorsunuz. Dışarıda birisini babasıyla görünce kendimi bir garip hissediyorum. Kıskanmak değil ama keşke yanımda olsaydı diyorsunuz ama olmuyor.