Öncelikle belirteyim doktor değilim ancak alanım gereği bu hastalıkları detaylı biliyorum. Anksiyete ve panik atak ağır hastalıklar. Hiç böyle fazla düşünmeden dolayı el ayak uyuşmaları, damarların attığını hissetme aşırı kalp çarpıntısı ve kafanızın sanki alev almış gibi hissettiğiniz oldu mu? Çok fazla düşünmek anksiyeteyi tetikler. Zaten anksiyete demek kaygı bozukluğu demek. Bu bir gerçek ki yaşadığınız dalmalar normal değil. Panik atak keza hiç acile kalp krizi geçiriyorum galiba yardım edin nefes alamıyorum dediğiniz dereceden bir olay yaşadınız mı? Böyle şeyler yoksa öyle pek paniklik bir durum da yok.
Gelelim majör depresyon tanısına onun konması daha zor bir tanı. Sizin anlattığınıza göre majör depresyonluk bir durumda değilsiniz. Ancak doktora ne anlattınız haliniz nasıldı bilemiyorum. Majör depresyon çok üst bir düzey bir hastalık be bozukluk. Allah insanın düşmanının başına vermesin. Majör depresyon ilk tanıda genelde hastaneye yatmayı gerektiren bir hastalık oluyor. Hayattan kopma hiçbir şeyden zevk alamama ve bazı ileri düzey düşüncelere sahip değilsiniz diye düşünüyorum. Tabii ben doktor değilim. Tekrar belirteyim.
Önemli olan kafanıza bu fillerin gelmesine neden olan olay neydi? Neler değişti. Onu bir düşünün. Bir olay sizi strese fazla soktuysa bu zamanla vücut düzeninizi bozmuş olabilir. O stres sonrası yaşadığınız kilo almalar stres ve kaygıyı körüklemiş olabilir. Ben öncelikle kendinizin normal halini hatırlamızı ne oldu da dalmalar başladı bunları düşünmenizi daha sonra bunları not almanızı ve alında uzman bir psikiyatriste tekrar gitmenizi tavsiye ederim. Son olarakta spor yapmanızı şiddetle tavsiye ederim zayıflamak için değil kafanızdaki kötü enerjiyi atmanıza da yardımcı olur.
2 kere acile gittim. İlki aldığım bir işi yetiştirmeme son 24 saat kalaydı. Kalbim çılgın gibi atıyordu. Elim ve ayağım uyuştu. 15 saniyede bir nefesim tamamen kesiliyor ve gelmiyordu. Kendimi resmen zorla diriltip tekrar nefes almaya çalışıyordum. Kalp krizi geçiriyorum diye arkadaşım taksi çağırdı. Acilde EKG taktılar ve değerlerimin sadece normalin biraz üstü olduğu söylendi.
2. si de benzer bir durumdu...
Piskiyatr,
Geniş bir anket tarzında 4-5 sayfalık bir şıklama yaptırdı. 1-5 arası puan verdirdi orada yazan değerlere. Ben de dürüstçe cevapladım hepsini.
"Çokça yakın arkadaşın olduğu eğlenceli ortamlarda kendini bir anda herkese yabancı hissetme ve yalnızlaşma"
"İntihar ve ölümden sonraki yaşamı düşünme sıklığı" gibi sorulara 5 puan verdim. Çünkü yalan olsun istemedim. Bazen pencereye uzanıp sigara içerken sorarım kendime "buradan atlasam ne olur acaba, biter gider her şey. ne iş, ne kira, ne borç." ama ciddi ciddi yapmayı düşünmedim asla.
Sanırım bu sebeple majör depresyon tanısı kondu. Haftada 1 psikolog da önerdi ancak 1 kere gitti sadece.
Stresimin başlangıç yerini bilmiyorum. Geçmişime dönüp bakınca bana normal gelip psikoloğun "travmatik" diye nitelendirdiği olaylar olduğunu gördüm. Ancak hala bilemiyorum. Zaten stresli bir yaşamım var benim. Türkiye'de 5 sene makine mühendisliğini çalışarak bitirmiş, eğitim hayatı boyunca kira, borç, fatura düşünerek kabuslar görmüş birisiyim.
Mezun olunca da değişmedi. Yeni mezuna verilen para 2400 lira.
Türkiye'de yaşıyoruz hocam, babadan dikili taş yok. Benim durumumdaki herkes aynı durumdadır diye düşünüyorum.
Panik atak geçirdiğim bir diğer seferde acileyken sakinleştirici sonrası doktora sordum "ne yapmalıyım? artık yeter." Etrafına bakıp 3 nesne adını sesli olarak söyle geldiğini hissettiğinde. Ardından en mutlu olduğun anı düşün ve tekrar yaşayacağını düşün derdi. Hep aklıma lise zamanlarım geliyor.
Sanırım son 8 senedir yüzüm gülmemiş pek de.