Bilinmezden korkmak bana oldum olası mantıksız gelmiştir. O yüzden ölümün kendisinden korkma gibi bir his taşımıyorum, nasıl olsa hepimizin önceden belirlenmiş bir veda tarihi var. Ama günü nasıl geçirdiğim çok önemli. Şöyle ki;

Bu şekilde düşünüyor olsam da, ölümü erkenden ve bilinçli olarak çağırmanın bir anlamı yok malum Sağlıklı, mutlu, huzurlu bir ömür geçirmeye, fiziksel bedene iyi bakmaya + ahlaki, sosyal olarak düzgün yaşamaya olabildiğince fazla gayret ediyorum. Ölümden değil de, "Keşke" kelimesini kullanmak zorunda kalmaktan daha fazla korkuyorum diyebilirim hatta