Ah hocam bir yandan almamak lazım. O kadar alışıyorsun ki varlığına, senden ayrılınca vücudundan büyük bir parçayı söküp atıyorlarmış gibi geliyor. Mutlu ettiklerinin on katı kadar üzüyorlar.

Hayat her şeye rağmen devam ediyor biliyorum ama bu küçük arkadaşlarımızın yokluğuna dayanamazken anne, babalarımızın acılarına nasıl katlanıp nasıl sabredeceğiz hiç bilmiyorum. Şuan yanında, evinde veya başka şehirle olup nefes alan tüm anne babalarımıza hayırlı bir ömür versin, acılarını göstermesin inşallah. Bu yorumu okuyup yanında annesi, babası olan varsa öpüp sarılsın. Bazen yarınlar çok geç olabiliyor..