Bir şeyin satılmasında ihtiyaçtan önce duygusallık gelir, önce insanlara duygu pazarlarsın, duyguyu satabilirsen herşeyi satabilirsin.
Örneğin bir çerçeve satmak istiyorsan, 'al çerçeve altından yaptım' dersen kimse almaz. Ama o çerçeveyi onlara duygusal olarak bağlayabilirsen, sallıyorum: 'annen, yıllarca sana baktı, senin gözlerinin içine bakarak büyüttü, sende şimdi onu altın tahtlarda oturtmak isterdin ama en azından ona altın bir çerçeveyi layık gör ve her gün evden çıkmadan onun gözlerinin içine bak' diye pazarlarsan, satarsın.
Buda öyle bir şey.
Herkes sen, siz gibi düşünürse futbol biter zaten. Ama bitmez.
Bende futbolu eskisi kadar cazip bulmuyorum, fenerbahçeliyim ama takımda 1 tane oyuncunun adını söyle desen, en son kimle maç yaptı desen bilmem.
Rugby izliyorum ben, daha keyifli oluyor bence.