Bütün gün dolup şiştim.
Bende buraya patlayayım bare.
Bütün günüm zehir geçti. Ne işime adapte olabildim ne eşime ne çok değer verdiğim Beşiktaş'ımın maçına nede başka birşey.
Neye niyetlensem dünyayı sorgular oldum. Bunları müstakbel eşimle paylaştığımda sence çocuk doğru bir seçim mi diye soruyor bana. Yalanda söyleyemiyorum ki.
Çünkü emin olamıyorum çocuğum 3 yaşındayken annesini katletmiceklerine, canına kıymayacaklarına.
2010 yılından beri tanıyıp ara ara kırgınlıklarda olsa birlikte olduğum müstakbel eşimle tartışmalarımız hep onu kısıtlamalarımdan kaynaklı niye rahat olamıyorum? Niye eşim gönül rahatlığıyla toplu taşımaya binemiyor? Niye eşim hava karardıktan sonra evinden çıkamıyor?
Ben gaddar, cahil değilim. Ama ödüm kopuyor birşey olacak diye. Bunun sebebide arkadaşlarım aslında.
Yaşımın ufak ufak oturmaya başladığı zamanlarda arkadaşlarım arabayla geçerken yol kenarındaki, otobüs duraklarındaki kızlara laf atarlardı.
Kudurduklarından dolayı mı? hayır. İlgilerinden dolayı mı? hayır. Sırf eğlenmek için olum yapmayın der geçerdim ama hiç ikna edemezdim. O kıza verdikleri korkuyu, endişeyi düşünmeyen arkadaşlarım sabahtan beri snap atıyor bugünkü hadiseyle ilgili.
Evet arkadaşlarım bunu yapacak insanlar değiller ama başkalarına örnek olabiliyorlar. Keşke daha fazla üstesinde dursaymışım. Ağızlarını burunlarını kırsaymışım bir daha yapamasalarmış.
Maşallah bide ülkede herkes erkek herkes çapkın herkes onun peşinden koşuyor gibi kız düşürme derdinde. İlişkisine sadık olan veya herkese ilgi duymayan erkeklerde pısırık oluyor herkesin gözünde.
Avrupa birliği vatandaşlığım var. Gidemiceğim avrupa ülkesi yok. Avrupa birliğinde olmasa bile gelişmiş ülkelerede önceki yurtdışı seyahetlerimle yerleşebileceğime inanıyorum ama beni hiç bir güç bu memleketten çıkaramaz diyorum.
Bizim insanımız sıcak diyorum. Burada toprak kokusu var diyorum. Dışarıda insanlar samimiyetsiz, soğuk diyorum. En sevdiğim uğruna canımı feda edebileceğim memleketten soğudum.
Kabul edelim biz sosyal medyayı yanlış kullandık. Eskiden aile kurmak, affetmek, vicdanın ön planda olduğu diziler filmler seyredilirken şimdi yengesine, teyzesine arzusu olan, bir kadına tecavüz ettikden sonra onu köleleştiren, asıl hayatın gece hayatında hergün biriyle kalktığı hayatın olduğunu gösteren diziler, filmler izliyoruz. Bide çok büyüdük be şu nefret ettiğim İstanbul'da insanlar eskiden birbirini tanıdığından babasından, amcasından korkup gözünü saklardı. Şimdi kim beni nerden tanicak nerden bilecek diyip yapmadığı rezalet kalmıyor.
Elimde bütün imkanlar olmasına rağmen vazgeçemediğim topraklardan ve vatandaşlarımdan;
Baba Oğulun tecavüzünü gördüm.
Bir Apartman yöneticisinin hayal ettiği(şüpheli) aylık bebeğe uyguladığı pisliğin kitabını yazdığını gördüm.
Rengarenk giyinip yürüyüş adı altında hemcinsleriyle işlek caddelerde seviştiğini gördüm.
Artık ne dindarın Allah korkusu kaldı. Ne ateistin modernliği nede deistin kişiliği.
Arkadaşlar kendimizi değiştirerek olmuyor. Çevremizdekileri, küçüklerimizi, öğrencilerimizi, çocuklarımızı geliştirmemiz lazım.
Lütfen çocuklarınızı, kardeşlerinizi, küçüklerinizi kendi başına bırakmayın. Öğretin, Konuşun, Büyütün.